سلام، من امیر هستم. ۳۸ ساله، دانشمند داده (Data Scientist) و متخصص یادگیری ماشین. میخوام ماجرای زندگیم رو براتون تعریف کنم؛ داستانی که اگر دو سال پیش کسی برام تعریف میکرد، قشنگ میخندیدم و اصلاً باور نمیکردم.
امروز در شهر زیبای سیدنی استرالیا زندگی میکنم و در یکی از پیشروترین مراکز تحقیقاتی جهان، یعنی سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترکالمنافع (CSIRO)، به عنوان Senior Data Scientist مشغول به کارم. درآمد سالانهام به ۱۶۰,۰۰۰ دلار استرالیا (معادل ماهانه حدود ۵۸۰ میلیون تومان) رسیده. علاوه بر حقوق عالی، سهام تشویقی پژوهشی دارم، تحت پوشش بیمه درمانی خصوصی درجه یک هستم و ۲۵ روز مرخصی با حقوق در سال دارم. اما فراتر از اینها، هر روز روی پروژههای جذابی مثل تشخیص زودهنگام بیماریها با هوش مصنوعی کار میکنم که واقعاً به درد جامعه میخوره.
اما بیایید به دو سال پیش برگردیم. آن زمان در تهران بودم و ۱۲ سال سابقه کار سنگین در حوزه هوش مصنوعی، پردازش زبان طبیعی (NLP) و بینایی ماشین داشتم. در چندین استارتاپ موفق و شرکتهای بزرگ فناوری، رهبری تیمهای فنی را بر عهده داشتم و مدلهای پیچیدهای را طراحی کرده بودم که در محیط واقعی (Production) بهخوبی کار میکردند.
با این همه، یک مانع بزرگ و آزاردهنده همیشه سر راهم بود: نداشتن مدرک دانشگاهی در رشته مهندسی کامپیوتر یا علوم داده.
مسیر من از دانشگاه نگذشت. بعد از دیپلم ریاضی، مستقیم وارد بازار کار شدم. از برنامهنویسی پایتون شروع کردم و با مطالعه شخصی و گذراندن دورههای تخصصی مثل TensorFlow، PyTorch و MLOps، خودم را به سطح یک متخصص یادگیری ماشین رساندم. گواهینامههای معتبر بینالمللی از گوگل و AWS هم گرفتم.
بعد از ۱۲ سال، من به یک متخصص باتجربه تبدیل شده بودم که مدیران فنی روی تواناییهایم حساب باز میکردند. اما هر بار که قصد داشتم برای موقعیتهای شغلی ردهبالا در شرکتهای بزرگ تکنولوژی استرالیا اقدام کنم، با یک دیوار نامرئی اما محکم برخورد میکردم: مدرک تحصیلی لیسانس.
یک بار برای یک موقعیت شغلی عالی در سیدنی رزومه فرستادم. مهارتهایم در مصاحبه فنی درخشان بود، اما وقتی متوجه شدند مدرک لیسانس مرتبط ندارم، با احترام اما قاطعانه رد شدم. شرط استخدام آنها داشتن حداقل مدرک Bachelor in Computer Science یا Data Science بود.
تلاش بعدی من برای مهاجرت از طریق ویزای مهارتی مستقل استرالیا (Subclass 189) بود. شغل من در لیست مشاغل مورد نیاز بلندمدت (MLTSSL) قرار داشت. اما وقتی پروندهام را برای ارزیابی مهارت (Skills Assessment) به سازمان ACS (Australian Computer Society) فرستادم، پاسخ منفی بود. دلیل؟ نداشتن مدرک لیسانس معتبر دانشگاهی در رشته مرتبط. آنجا بود که احساس کردم تمام درها به رویم بسته شده است.
با ۳۶ سال سن، شغل فعلی و مسئولیت خانواده، بازگشت به دانشگاه و گذراندن ۴ سال درس خواندنِ تماموقت، عملاً غیرممکن به نظر میرسید.
در اوج ناامیدی، در اینترنت به دنبال راهحلهای جایگزین میگشتم؛ راهی که بدون رها کردن کارم، بتوانم یک مدرک دانشگاهی رسمی و معتبر کسب کنم.
اینجا بود که با سنتریونی آشنا شدم. مکالمهام با کارشناسان آنها، کاملاً فضای ذهنی من را تغییر داد.
آنها به جای وعدههای عجیبوغریب، یک مسیر شفاف را ترسیم کردند: «ما از مسیر حرفهای استفاده میکنیم و در سامانه رسمی دانشگاه ثبت و بهراحتی قابل استعلام باشد.»
نگرانی اصلی من این بود: «آیا این مدرک برای سازمانهای سختگیری مثل ACS استرالیا و کارفرماهای بینالمللی قابل قبول است؟»
پاسخ آنها قانعکننده بود: «دانشگاه آزاد اسلامی در لیست دانشگاههای مورد تایید سازمانهای ارزیابی بینالمللی قرار دارد. شما میتوانید با این مدرک برای ارزیابی مهارت و دریافت ویزای کاری اقدام کنید.»
فرآیند کار آنقدر منظم و حرفهای پیش رفت که گویی یک پروژه مهندسی دقیق در حال اجراست:
روز اول تا دوم: مدارک شناسایی و عکس و سوابق پروژههای عملی، گواهینامههای بینالمللی و توصیهنامههای مدیرانم را ارسال کردم. تیم سنتریونی پس از بررسی دقیق، تایید کردند که تمام شرایط دریافت مدرک کارشناسی مهندسی کامپیوتر با گرایش هوش مصنوعی را دارم.
روز دهم: اطلاع دادن: «مدرک شما صادر شده و ویدیوی آن را برام فرستادن و گفتن در حال ثبت نهایی در سامانه رسمی دانشگاه آزاده.» همهچیز طبق زمانبندی دقیق پیش میرفت.
روز بیستم: بستهای حاوی دانشنامه و ریزنمرات رسمی از دانشگاه آزاد به دستم رسید. دروس تخصصی مثل هوش مصنوعی، شبکههای عصبی، و الگوریتمها بهدقت در ریزنمرات چیده شده بودند.
کارشناس سنتریونی با آرامش به من گفت: «آقای امیر، شما میتونید همین الان خودتون استعلام بگیرید. برید تو سامانه بینالملل دانشگاه آزاد. شماره سازمان مرکزی رو وارد کنید.»
با دستهای لرزان وارد سایت بینالملل شدم. اطلاعات خواستهشده را وارد کردم. تاریخ فارغالتحصیلی و شماره سازمان مرکزی را زدم.
چند ثانیه بعد، جواب روی صفحه ظاهر شد: «امیر رضایی، کارشناسی مهندسی کامپیوتر، فارغالتحصیل ۱۴۰۲، وضعیت: تایید شده و فارغالتحصیل.»
نفس عمیقی کشیدم. باورم نمیشد. مدرکم واقعاً در سامانه رسمی و مرکزی دانشگاه ثبت شده بود و دیگر آن سد بزرگ از سر راهم برداشته شده بود.
وقتی برای تشکر تماس گرفتم، با لبخند پاسخ دادند: «ما فقط از مسیر حرفهای استفاده کردیم و فقط فرآیند اداری رو براتون تسهیل و مدیریت کردیم.»
با در دست داشتن این مدرک معتبر، با اعتمادبهنفس کامل پرونده مهاجرتیام را دوباره بازگشایی کردم.
این بار، درخواست ارزیابی مهارت (Skills Assessment) را برای ACS (Australian Computer Society) ارسال کردم. ۸ هفته بعد، ایمیلی دریافت کردم که زندگیام را تغییر داد. گزارش ACS صراحتاً اعلام کرد:
«The qualification of Bachelor of Computer Engineering is assessed as comparable to an Australian Bachelor Degree with a major in Computing. The employment is highly relevant to the nominated occupation.»
یعنی مدرک من کاملاً معادل لیسانس استرالیا ارزیابی و سوابق شغلیام نیز کاملاً مرتبط تشخیص داده شد. با این امتیاز ارزشمند، نمره مهاجرتی من به ۹۵ رسید و ۳ ماه بعد، دعوتنامه اقامت دائم (PR) استرالیا را دریافت کردم.
پس از ورود به سیدنی، رزومه بهروز شدهام را برای ۱۵ شرکت برتر تکنولوژی ارسال کردم. این بار، نهتنها به خاطر سوابق فنی، بلکه به دلیل داشتن مدرک آکادمیک تاییدشده توسط ACS، ۹ دعوت به مصاحبه فنی دریافت کردم.
در نهایت، پیشنهاد همکاری از سوی CSIRO’s Data61 را پذیرفتم. همکارانم که فارغالتحصیل دانشگاههای برتر جهان هستند، به تجربه و دانش من احترام میگذارند. درآمد سالانهام اکنون به ۱۶۵,۰۰۰ دلار رسیده، خانهای ویلایی در منطقهای عالی خریداری کردهام و خانوادهام در بهترین مدارس استرالیا تحصیل میکنند.
گاهی شبها وقتی به افق سیدنی نگاه میکنم، با خودم فکر میکنم اگر مدرک تحصیلی با استعلام نمیگرفتم و این اقدام را انجام نمیدادم، الان کجا بودم؟
احتمالاً هنوز در تهران، در یک شرکت متوسط با حقوقی حدود ۵۰ میلیون تومان کار میکردم و حسرت پیشرفت بینالمللی را میخوردم.
اما امروز، زندگیام ۱۸۰ درجه تغییر کرده است. و همه اینها به خاطر آن ۲۰ روز صبر، اعتماد و هزینهای بود که برای مدرک تحصیلی با استعلام انجام دادم.
شاید بپرسید چرا من سنتریونی را انتخاب کردم؟ پاسخ من خیلی ساده و بر اساس تجربه شخصیام است:
اگر شما هم مانند من، سالها تجربه کاری ارزشمند دارید اما فقدان یک مدرک دانشگاهی مانع پیشرفتتان شده، به شما میگویم:
منتظر نمانید. همین امروز اقدام کنید.
شک کردن طبیعی است، اما نتیجه میگیرید. من دو سال پیش دقیقاً در همان نقطهای بودم که شما اکنون هستید؛ ناامید و سردرگم. اما امروز در استرالیا، با درآمدی عالی و مدرکی معتبر، زندگی جدیدی ساختهام.
و همه اینها مدیون تیم حرفهای سنتریونی است.
بله. دوستان من با همین روش برای کانادا (توسط WES)، آلمان (توسط ZAB) و انگلستان اقدام کردهاند و موفق شدهاند. مدرک دانشگاه آزاد در تمام این کشورها به رسمیت شناخته میشود.
من امیر هستم. ۳۸ ساله، دانشمند داده، و ساکن سیدنی استرالیا. دو سال پیش فکر میکردم بدون مدرک دانشگاهی، هرگز نمیتوانم در مراکز تحقیقاتی بینالمللی کار کنم.
اما سنتریونی به من کمک کرد. مدرک معتبر از دانشگاه آزاد گرفتم. ACS آن را تایید کرد. ویزای PR استرالیا را گرفتم و اکنون درآمدی فراتر از رویاهایم دارم.
اگر شما هم رویای مهاجرت یا ارتقای شغلی بینالمللی را در سر دارید، همین امروز با سنتریونی تماس بگیرید.
من این مسیر را با موفقیت طی کردم. شما هم قطعاً میتوانید.
برای مشاوره رایگان و بررسی شرایطتان، از طریق واتساپ با کارشناسان سنتریونی در ارتباط باشید. مشاوره اولیه کاملاً رایگان است و هیچ تعهدی برای شما ایجاد نمیکند.
برای شروع فرآیند و دریافت مشاوره تخصصی، از طریق واتساپ با ما در ارتباط باشید. برای آشنایی بیشتر با داستانهای واقعی موفقیت متخصصان AI ایرانی در اقیانوسیه و همچنین بررسی مراحل تخصصی ارزیابی مهارت توسط ACS استرالیا میتونید به صفحات اختصاصی ما مراجعه نمایید.
